Od jakiegoś czasu zacząłem poważnie myśleć o kolejnym naprawdę głębokim nurkowaniu. W Dahab spotkałem wielu bardzo doświadczonych nurów. Miedzy innymi Leigh Cunningham, Mark Ellyatt czy rekordzista Rosji (212m) Andriey Tchistiakov. Ludzie ci w pewnym stopniu pomogli mi zrealizować ten pomysł. Rozmowy z nimi dały mi wiele i przekonały mnie o prawidłowości moich założeń dotyczących planowania nurkowań. Tak wiec zacząłem się zastanawiać nad głębokością nurkowania, doszedłem do wniosku ze 180m jest ok. Przeprowadzone rozmowy utwierdziły mnie również, gdzie takie nurkowanie można przeprowadzić. Miejsce to znajduje się pomiędzy Bells a Blue Hole w Dahab. Ściana opada tam prawie cały czas pionowo w dół do głębokości około 280m.

Miałem już zaplanowane miejsce i głębokość nurkowania.

Pozostało dobrać gazy, dobrać konfigurację, zaplanować nurkowanie i najważniejsze: rozmowa z doktorem Adelem Taherem z DAN Middle East, najlepszym w Egipcie specjalistą w dziedzinie medycyny hiperbarycznej i zarazem doskonałym nurkiem oraz rozmowa z szefem bazy Planet Divers - Piotrem Paszkiem. Gazy dobrałem sam i zrobiłem plan nurkowania używając Zplannera. Plan ten pokazałem Leigh Cunningham'owi, żeby skonsultowaś się i dowiedzieć co o nim sadzi. Powiedział "run time looks fine for me", chwile później zaproponował mi ze chętnie weźmie udział w tym nurkowaniu jako nurek zabezpieczający. Stwierdziłem, że to doskonały pomysł mieć takiego nura w ekipie.

Gdy miałem zaplanowane gazy i ich zużycie, mogłem przystąpić do przygotowywania konfiguracji butli tj. jakie butle, ile butli, jak je rozmieścić, i w której jaki gaz. Do realizacji tego zadania usiadłem razem z Krzysztofem "Juniorem" Hrynczyszynem, doskonałym gaz blenderem, pracującym w bazie Planet Divers.
Stanęło na pięciu butlach na plecach twinset 2x12L z gazem dennym, po jednej butli 12L z każdego boku twinseta z gazem głębokim podróżnym i jednej butli 5,7L z powietrzem do inflacji suchego skafandra. Butle stage 12L po dwie na każdą stronę, od lewej do prawej z coraz większą zawartością tlenu z tlenem włącznie. Wszystkie użyte butle były aluminiowe.

26.12. wysłałem ostateczną wersję run time'u do doktora Adela żeby rzucił na to okiem i wyraził swoją opinie i miałem nadzieję zaaprobuje plan. Zgodził się na to nurkowanie i zaproponował ze wyśle ambulans z jednym z lekarzy pracujących w komorze dekompresyjnej w Sharm el Shaik, miałem tylko podać termin. Zadzwoniłem wiec do Leigh i spytałem kiedy będzie znów w Dahab, odpowiedział, że 28.12. - Powiedziałem - Super! Nurkujemy 29.12. - Zadzwoniłem do Doktora Adela przekazałem termin, doktor potwierdził, że jemu też ten termin pasuje.
Teraz pozostała ostatnia sprawa - zgoda od Piotra Paszka. Po 30 minutach rozmowy, przedstawieniu mu ekipy, run time'u i tego, że na miejscu będzie ambulans wyraził zgodę.

28.12 Junior zaczął mieszać gazy. Zestaw był już gotowy. Wieczorem, gazy również były gotowe i ustaliłem, że ekipa spotka się jutro rano o 8:00 29.12.
Zgodnie z planem o godzinie ósmej spotkaliśmy się w bazie. Razem z Juniorem zacząłem analizować gazy, wszystkie były takie jak zaplanowałem. Spokojnie przepisałem run time na tabliczkę, poszedłem kupić soki w małych kartonikach ze słomką, które można pić podczas dekompresji, kupiłem wodę i rehydrant-n. Po godzinie dziesiątej byliśmy na miejscu. Zacząłem skręcać sprzęt i po chwili zrobiłem odprawę z Leigh a on później przekazał to co ustaliliśmy reszcie grupy.
Plan supportu był taki: Leigh miał czekać gotowy na moja boje, którą miałem strzelić z 57m, następnie dopłynąć do mnie, spytać czy jest ok. Miał ze sobą back up gazu podróżnego i tlen na dekompresję. Junior wraz z fotografem Piotrem Anderws mieli dołączyć na 21m, a od 9m Krystian miał zamienić Leigha i tylko zabrać ze sobą back up tlenu. I tak właśnie się to odbyło. Nurkowałem solo a Leigh po strzeleniu przeze mnie boi dopłynął do mnie, nie było potrzeby korzystania z back up, ponieważ wszystko działało bez zarzutu. Na 21m spotkałem się z Juniorem i wypiłem pierwszy sok jabłkowy, na 9m Kristian zastąpił Leigh i dokończył ze mną to nurkowanie, a Junior po 100 minutach pod woda oddal Kristianowi soki i wynurzył się.
Podczas dekompresji wypiłem 1,5 litra soku jabłkowego co zapobiegło w znacznym stopniu odwodnieniu. Według run time nurkowanie zaplanowane było na 180m i czas 171 minut. Osiągnąłem głębokość 178m według wskazania Vr3 i wydłużyłem dekompresję, całkowity czas nurkowanie to 208 minut. Po zakończeniu dekompresji na powierzchni czekała już na mnie cala ekipa zabezpieczająca moje nurkowanie. Panowie rozebrali mnie ze sprzętu, ja oddychałem cały czas tlenem. Raymond pomógł mi wstać trzymając w drugiej ręce butle z tlenem. Karetka była przygotowana ale cale szczęście nie była potrzebna. Lekarz przebadał mnie i stwierdził, że wszystko jest ok. Wszystko zakończyło się szczęśliwie i pełnym sukcesem.
Do nurkowania użyłem: 4 trimiksów, nitroxu 80 i tlenu, do pomiaru głębokości i czasu: główny Vr3 i back up Suunto D9 gauge, źródła wyporu skrzydło Custom Divers TDB 33L i Skrzydło Dive System 40L, suchy skafander Typhoon C'N'K.
Automaty
3 Poseidony Cyklon 5000
1 Poseidon Extream
3 Scubapro Mk20,Mk10,Mk2 z D 400,Apeks ATX 40 , aqualung legend
1 Aqualung Calypso
1 Apeks DS4 do inflacji suchego

Ekipa Support:
Leigh Cunningham
Krzysztof "Junior" Hrynczyszyn
Kristian Cauwe
Raymond Hermans
Harry Hayward

Zdjęcia wykonał Piotr Andrews z agencji Reuters.

Główni sponsorzy:

Planet Divers