Sercem urządzenia jest pochłaniacz radialny (zdjęcie 1) zapewniający większą sprawność i mniejsze opory oddechowe w porównaniu z pochłaniaczami axialnymi – to mogę potwierdzić mając doświadczenie w użytkowaniu jednego i drugiego rodzaju pochłaniacza.

Korpus (zdjęcie 2 i 3) – wykonany z toczonego i anodowanego aluminium, dzięki czemu nie wymaga zamykania w jakiś dziwnych dodatkowych obudowach ochronnych wykonanych z ABS-u , czy cordury wyglądających jak plecaki ze stelażem . Ponieważ ze Szczecinem uparliśmy się mamy sztywne połączenie manifoldów z korpusem (zdjęcie 4). Wg nas rozwiązanie to ma więcej zalet aniżeli wad. Jedyną wadą, podkreślaną przez zwolenników luźnych manifoldów jest łatwość pakowania do skrzyni i to niestety jest prawda, łatwiej jest spakować ja manifoldy z wężami są oddzielnie niż korpus tylko naszym zdaniem urządzenie to służy do nurkowania a nie pakowania. Kolejną naszą modyfikacją jest zastosowanie Megalodon’owych mocowań butli (zdjęcie 5) i tu niestety przy nurkowaniu w słonych wodach pojawiają się problemy, które można wyeliminować tylko każdorazowo smarując bolce w przeciwnym razie trzeba użyć argonówki do wybicia bolca – zastanawiamy się nad wymianą mocowań na MetalSuby.

Węże oddechowe (zdjęcie 6) – węże jak węże po prostu karbowana guma, ze wszystkich mi znanych maja największą średnicę, co bezpośrednio przekłada się na komfort oddychania, czyli mniejsze opory oddechowe. Jakby jeszcze guma była troszkę miększa do było by super.

T-konektory – wykonane z toczonego derlinu. Jakość wykonania w porównaniu z konkurencją perfekcyjna. To nie są odlewy z ostrymi krawędziami, wystarczy wziąć do ręki jedne i drugie aby się przekonać nad przepaścią dzielącą obydwie technologie. Mogły by być troszkę niższe jak na przykład w Megu.

BOV (zdjęcie 7)– wykonany również z toczonego derlinu. Bardzo łatwy dostęp do zamknięcia/otwarcia pętli oddechowej. Niestety dość ciężki i po długim nurkowaniu na deko zaczynają boleć zęby.

Cunterlungi (zdjęcie 8 i 9) – perfekcyjna jakość wykonania, pokrycie zewnętrzne z Cordury a w środku wymienne worki oddechowe wykonane ze specjalnego materiału zapewniającego łatwość utrzymania czystości. Wtryski i ADV wykonane z derlinu o bardzo wysokiej jakości.

Głowica (zdjęcie 10 i 11) – wykonana z drelinu. Posiada 4 czujniki tlenowe w tym jeden do VR3, która jest podłączana do reba za pomocą kabelka widocznego na zdjęciu. Perfekcyjnie rozwiązane jest połączenie głowicy z korpusem i pochłaniaczem – montaż w klika sekund. Jeżeli chodzi o elektronikę to działa perfekcyjnie z małym wyjątkiem tj. soft dekompresyjny jest ogólnie rzecz biorąc do du…y - niestety gubi przystanki i to w tak perfidny sposób,że pokazuje najbliższy tj. jego głębokość i czas pobytu, ale jak się do niego zbliżymy to zaczyna pokazywać następny i jak się nie zapamiętało co pokazywał na temat bieżącego przystanku to jest się w dup… to znaczy w komorze. Co prawda słyszałem że w najnowszym sofcie jest to już poprawione, ale niestety w moim jest jak jest i bez VR3 ani rusz.

Handsety – jak większość części „plastikowych” wykonane z wysokiej klasy derlinu i są bardzo czytelne pod wodą (tj. pokazują to co jest istotne). Mogły by być troszkę bardziej cienkie.

HUD – posiada 2 tryby pracy: jeden, który stosujemy ze Szczecinem tj. tryb który pokazuje że jest dobrze (kolor zielony), prawie dobrze (kolor pomarańczowy), daleko od dobrze(kolor czerwony) oraz ku…wsko daleko od dobrze (kolor czerwony + wibrowanie). Drugi tryb podający w różnymi mrugnięciami wielkość PPO2 na poszczególnych celach dla nas jest czarną magią i tylko rozprasza pod wodą zamiast pomagać.

Całość podróżuje ze mną po świecie w skrzyni Explorer 5822 i po spakowaniu wygląda jak na zdjęciu 12 oraz waży 30 kg (razem z skrzynią). Zdjęcie 13 przedstawia HammerHead’a gotowego do użycia.

Jeżeli ktoś poważnie rozważa zakup CCR to powinien brać HammerHead’a pod uwagę i na pewno bliżej mu się przyjrzeć. Ja osobiście uważam, że na dzień dzisiejszy jest to jedna z najlepszych maszyn na świecie.

Celem powstania tego artykułu było zapoznanie czytelnika z ogólną budową tego konkretnego modelu CCR-a, jakością wykonania, zaletami i wadami z mojego subiektywnego punktu widzenia i ponad rocznych doświadczeń jako użytkownika.